Ok, dag 2 in Zion... het plan was vroeg op te staan en zo ver mogelijk the narrows in te gaan om rond 14u dan terug te keren. De realiteit was echter als volgt: Door het drukke en vermoeiende schema (en het zalige hotelbed) heb ik me overslapen, niet zo erg buiten dat er om 11u geen ontbijt meer voor mij was! Uitchecken en dan veel te laat en met een stevige honger eindelijk in het park aangekomen om 12u30 (al veel te laat dus!). Ik stap de shuttlebus op die mij naar het begin van the narrows trail zou brengen wat zo'n 45min in beslag neemt.

Het is nu 13u15 en ik start eindelijk mijn wandeling. Ongeveer 30min later kom ik aan het begin van het water en wil ik mijn eerste foto's nemen. Het is daar dat ik ontdek dat ik mijn camera niet meer bij mij heb!!! John-e-boy kon dus een half uur terug wandelen, daar wachten op de volgende schuttle om weer 45min op de bus te zitten naar het visitors center (de start) van Zion om daar gelukkig mijn camera te kunnen afhalen aan da balie! Amerikanen zijn dol gelukkig als ze een goede daad kunnen verichten dus een camera een rugzak of zelfs een wallet met $1.000 zal er direct aan de buschaffeur afgegeven worden! lucky me :-)

De oude John zou nog steeds in mineur zijn geweest door het verlies van de camera en het enorme verlies in tijd en zou de auto zijn in gestapt want wie begint er nu nog aan zo'n hike wanneer de meeste mensen zelfs al terug komen!? Koppig als ik nu ben stap ik terug de shuttle op! Weer 45min in de bus, weer 30min wandelen en start ik mijn hike super laat! Die avond heb ik een reservatie in Excalibur in Vegas maar inchecken kan je ook om 4u 's nachts dus hup, the narrows in!!! Na een uitputtende dag (zonder gegeten te hebben) stap ik mijn wagen in richting Vegas! Nog eens 3 tot 4 uur rijden! This is life... het normale leven in de USA, tijd en afstand spelen er geen rol, wat je wil doen in die tijd wel ! Een zalige mentaliteit die ik hopelijk nog lang kan volhouden. Nothing is impossible.

Een stuk in de nacht kom weer aan in Vegas. Het inchecken gaat vlot en de mega symphatieke Whoopi Goldberg look-a-like achter de check-in balie herkent mijn gezicht van een paar dagen eerder :-) vol enthousiasme vraagt ze me dan ook uit over hoe het was in Zion, jep ze wist nog perfect heel het verhaal van een paar dagen eerder, wat een ontvangst ;-)

Een stevige (vettige) maaltijd gaan opzoeken en nog geen 15min later kom ik er Christy & Wendy tegen die me vragen of ik mee een spelletje 'beer-pong' wil spelen...het begin van een nog lange nacht uit gaan in Vegas om de volgende middag om 11u (na 3u geslapen te hebben) weer 6u te rijden richting Hollywood! (this is crazy!)